ไอ้คอง

posted on 08 Jan 2009 19:20 by sanook-is-me

         สองวันมานี่ ใจเต้นตุ้ม ๆ ต่อม ๆ กลัวว่าจะได้เขียนป้ายด้วยคำว่า R.I.P ซะแล้ว  เหตุที่เป็นเช่นนี้เพราะ "คอง" หมาที่มีอยู่เพียงตัวเดียวในบ้านป่วย  หลังจากที่หมอหมามาฉีดยาแก้อักเสบกับแก้ติดเชื้อแบคทีเรียให้ 2 เข็ม  มันทรุดเลย

         ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเคืองหมอหมา  จนวันที่หมอหมาคนนี้มาที่บ้านเพื่อฉีดยาให้คอง อันว่าหมอส่วนมากมักดูดี สุภาพ นุ่มนวล แต่ทำไมหมอหมาคนนี้ถึงมือหนักนัก เค้ากระชากคอไอ้คองแรงมาก อาจใช้คำว่า จิก แทนกระชากจะเห็นภาพได้ดีเช่นกัน ทั้ง ๆ ที่มันก็เป็นหมาชิสุเล็ก ๆ ตัวหนึ่ง จากนั้นก็กระหน่ำฉีดยาให้มัน จนมันร้องไม่หยุด เราเองน้ำตาซึม  ฟังเหมือนนางเอกผู้มีจิตใจบอบบาง แต่จริง ๆ    หมาใคร ใครก็รักเนอะ แค่สมุดบันทึกเราโดนฉีกไป 1 หน้า เรายังร้องไห้เลย  อย่างว่า "รักน่ะนะ"  วกกลับมาที่หมอหมา  เราเคืองนะเนี่ย อย่าให้เราเห็นหน้าอีกแล้วกันคนนี้  

        จากวันก่อนจนถึงเมื่อวาน คองนอนซมทั้งวัน น้ำ ข้าว ไม่ยอมแตะ อาหารเม็ดที่เคยชอบก็เมินใส่ สายตาซึมเศร้า ไม่เดิน นอนหายใจทิ้งอย่างเดียว  ทั้งบ้านเลยทุกข์ใจไปด้วย  ถ้าไม่ใช่เพราะหมอคนนั้น มันคงไม่เป็นแบบนี้ ยังดีที่สวรรค์เมตตาตอนเช้าเราลองเอาน้ำใส่มือไปไว้ใกล้ ๆ ปากมัน มันเลียกินแล้ว  เย้!! กินหมูด้วยนะ  แต่ต้องป้อนทุกอย่างเลย ใส่จานไม่กิน แต่ถ้าใส่มือมันกิน  จากที่กินคำสองคำ ตอนนี้กินหมด 2 จานแล้ว  คองมันรอดแล้วค่ะ!

         ยังไงก็ตามเราก็ยังรู้สึกไม่ชอบขี้หน้าหมอหมาคนนั้นอยู่ดี ฟังเหมือนคนพาลที่โบ้ยความผิดให้หมอหมาไปทั่ว แต่ไม่รู้เป็นไรตั้งแต่เห็นหมอกระชากหัวคองก็เกลียดหมอหมาอ่ะ(ขอเจาะจงเป็นคนนั้นน่ะนะ) เฮ้อ!!  แล้วไหงวันนี้ยังต้องคุมสอบนักศึกษากับหมอหมาอีกด้วย      ตอนแรกไม่เคยจะรู้มาก่อนว่าผู้ชายที่สุภาพ ดูดี และหน้าขาวที่เดินเข้ามาคุมสอบด้วยกันสอนคณะสัตวแพทย์  เราเองก็สอนต่างคณะจึงไม่รู้จักอาจารย์ทุกคนในมหาวิทยาลัย คุยกันไปคุยกันมาถึงรู้ว่า นอกจากเป็นอาจารย์แล้วยังเป็นสัตวแพทย์ด้วยเหรอคะ  เหอ ๆ   รู้สึกแปลกๆ เพราะเมื่อวานไม่ชอบขี้หน้าหมอหมาคนนั้น  แต่หลังจากได้คุยเรื่องคองกับหมอหมาคนนั้นให้พี่หมอหมาคนนี้ฟัง อคติก็ลดน้อยถอยลงไปและได้ความรู้ใหม่ ๆ เกี่ยวกับการป่วยของหมามาเต็มเลย   

ป.ล. จากที่ผ่านมาเคยลองสังเกตุ แล้วพบว่าหมอส่วนมากดูดี สุภาพ เรียบร้อย ดูเป็นคนดีมากถึงมากที่สุด อย่างที่เจอวันนี้ จนมีคำถามเกิดขึ้นในใจว่า  "ผู้ชายอย่างงี้มีด้วยเหรอวะ ดีเกิ้น"  ดูดิพูดแต่ละที "อาจารย์ครับนั่งตรงนี้ครับ เดี๋ยวผมเก็บข้อสอบเอง น้ำมั้ยครับ เอานู่น นี่ นั่นมั้ยครับ เดี๋ยวผมจะเล่ารายละเอียดเรื่องสุนัขให้อาจารย์ฟัง..." ครับทุกคำ สุภาพจนผู้หญิงอย่างเราอายฮะ 

Comment

Comment:

Tweet